Şuf’a ilâmlarının 10 senelik müruru zamana tabi olup, olmadığı hakkında; Temyiz Mahkemesi İcra-İflâs Dairesinin 17/10/1952 tarihli ilâmı ile Üçüncü Hukuk Dairesinin 23/9/1949 tarihli kararı arasında mübayenet görüldüğünden keyfiyet Tevhidi İçtihat Umumî Heyetince tetkik olunarak 11/2/1959 tarihli ve 10-12 sayılı karar ittihaz olunmuştur. Bu kararda:
“Şuf’a davası sonunda davacı lehine verilen hüküm, şuf’a hakkının kullanılması neticesinde hisseyi diğer hissedardan satın alan kimse ile şefi arasında bir satış münasebetinin doğmasını tevlit ve davaya mevzu hissenin mülkiyetinin hâkim tarafından davalıdan alınıp, davacıya geçirildiğini tespit etmesi dolayısiyle; Medenî Kanunun 642 nci maddesi hükmünce hissenin kendisine temlikini istemiş olmasına mebni, gayrimenkul temliki borcunu doğrudan akde dayanılarak ve mezkûr madde gereğince açılan dava sonunda verilen ilâm ile mülkiyet davalıdan, davacıya geçeceği;
Verilen hüküm hukukî bakımdan (İnşa ve ihdası) yenilik doğuran bir hüküm bulunması ve böyle bir hükme dayanarak davacının, tapu kaydının adına düzeltilmesini teminen icra memuruna veya Medenî Kanunun 642/2 nci maddesi gereğince tapu sicil muhafız ve memuruna, baş vurabilmesinin her zaman mümkün olması hasebiyle ve aynî haklarda da Medenî Kanun hükümleri bakımından ancak iktisabî müruru zamanla bir kimsenin aynî hakkının sona ermesi mümkün bulunduğundan şuf’a ilâmlarının iskatî müruru zamana tabi olamıyacağı” belirtilmiştir.
Bu itibarla, iş sahipleri tarafından ibraz edilen şuf’a ilâmları, on senelik mürruru zaman müddetine tabi olmadığından, hükmün on senelik müddet geçtikten sonra dahi infazı cihetine gidilmesi lâzım gelir.
Buna göre, işlem yapılmasının teminini ve bu tamimden ilişik (…….) adedinin de iliniz merkez ve mülhakatında mevcut tapu ve kadastro teşkilâtının kâffesine tebliğini rica ederim.
Devlet Vekili Y.
